Saint-Gilles-Croix-de-Vie
Avissershaven bekend om zijn sardines, Saint Gilles Croix de Vie is vandaag de dag een van de belangrijkste centra van de kustlijn van de Vendée. Ondanks zijn succes heeft het zijn ziel weten te behouden, de ziel van een warme en gastvrije stad waar het hele jaar door een echte levenslust heerst. Haar fijne zandstranden, haar oude wijken, haar vijf wekelijkse markten, haar charmante villa's, haar casino, haar vissershavens en jachthavens in het hart van de stad... alles draagt bij aan het authentieke en pittoreske karakter.
Het is ook in Sint-Gillis dat depier ligt, waar je de boot kunt nemen voor de prachtige Yeu-eiland ...
Een beetje geschiedenis...
De site van Sint-Gillis werd voor het eerst bezet door de Romeinen tijdens de verovering van Gallië door Julius Caesar. Sporen van het bestaan van Saint Gilles werden echter pas in de 13e eeuw gevonden. In de daaropvolgende eeuwen zal de bevolking die zich aan de monding van de Vie vestigde een belangrijke ontwikkeling doormaken, met name dankzij een bloeiende handelsactiviteit (zout en tarwe) en haven. Aan het einde van de 16e eeuw en het begin van de 17e eeuw ontstond Croix de Vie, dat in 1690 een parochie werd.
De onlusten in de Vendée van 1793 hadden weinig effect op de regio. Daarentegen veroorzaakte de tweede opstand van 1815 botsingen tussen de Giras (republikeinen) en de Croix de Viots (trouw aan de kroon). Louis de la Rochejacquelin, de broer van Henri, ontsnapte aan het Croix de Vie en stierf tijdens de slag van Les Mattes. Naast deze ideologische scheiding tussen de twee gemeenschappen is er ook een natuurlijke scheiding, namelijk de rivier "La Vie".
Hoewel ze verbonden waren door een doorwaadbare plaats en boten die zeldzame uitwisselingen tussen de twee gemeenten mogelijk maakten, werd er pas in 1836 een brug gebouwd. In 1838 vonden de eerste transacties tussen de twee gemeenten plaats, maar het duurde tot 1967 voordat de twee oevers van de rivier de Vie samensmolten tot Saint Gilles Croix de Vie.
Fotogalerij
